Duizend

dingen schieten door haar hoofd.

Je kunt beter gaan, hoort ze zichzelf zeggen. Hij kijkt haar aan, knikt, staat op en pakt zijn jas.

Zij volgt hem naar de hal, de trap af. Hij loopt traag. Tree voor tree.
Voor zich ziet ze zijn met gel ingetoomde haar. Ze wil er door heen woelen. Wild, de krullen terug.
Hij opent de voordeur, draait zich om. Een kus op haar wang. Dag. Dag.
Ze sluit de deur en rent de trap op de woonkamer in. Terwijl ze langs de lichtschakelaar komt geeft ze die een duw.
Donker.
Ze loopt naar het raam. Alsof ze wordt gedwongen. Van achter t gordijn kijkt ze naar beneden.

Waar is hij heen gelopen. De weg omhoog of juist naar beneden.
Met een schok realiseert ze zich dat hij er nog staat. Op de rand van de stoep.
Zijn kraag omhoog. Zodat hij uit de wind een sigaret kan opsteken.
Hij kijkt naar boven. Naar haar raam. Maar hij kan haar niet zien. Weet ze.

Terwijl hij zijn sigaret oprookt staat zij als genageld achter t gordijn.
Tot een weggeschoten peuk haar doet schrikken. Ze rent door de kamer, de trap af en rukt de voordeur open.
Hij staat een flinke stap van haar vandaan.
Zonder iets te zeggen pakt hij haar vast. En kust haar.
Ze valt bijna flauw.

Origineel is van 7 november 2015