Om half vier vanmiddag stond ik klaar bij het accreditatiecentrum van de WK zwemmen voor gehandicapten dat gehouden wordt in het Pieter van den Hoogenband zwemstadion in Eindhoven.
Al maanden geleden heb ik me hier voor opgegeven via het Platform Gehandicaptenbeleid ( http://www.stichtingpge.nl/ ) waar ik al jaren vrijwilliger ben. Later heb ik me nog een keer aangemeld via de site zelf op aanraden van vriendin Mirjam.
Gekozen voor team-hostess omdat ik in die functie het dichtst bij de mensen zelf kan zijn. Qua contact. (Ik heb overigens niets met zwemmen, zwembaden of ander groot water).
In de eerste instantie zou ik gaan hosten voor alle Scandinavische landen. Ik zou de middagdiensten gaan draaien, een Deense, in Nederland woonachtige dame zou de ochtenddiensten doen. Ik helemaal blij met mijn voorliefde voor Vikingen.....
Dit bleek niet haalbaar. Zij wilde graag de middagen doen omdat ze dan met haar man, die in het bestuur zit, kon meerijden. Logisch als je in Utrecht woont. Maar heb toch een avond flink gebaald.....
Ik heb toen uiteindelijk gekozen voor Engels 6 met daarin de delegaties van Singapore, Maleisië, Zuid-Afrika, Kroatië, Turkije, India, Slowakije en Palestina. In totaal 58 sporters en daar komen dan de begeleiders nog bij. Nu hoop ik dat jullie niet denken dat ik ontzettende talenknobbels heb...
Goed, terug naar vandaag. Sta ik daar in dat kantoor om mijn accreditatiepas en kleding e.d. op te halen. (Zonder die pas kom ik het hele zwembad niet in. Zware beveiliging is noodzakelijk door de deelname van enkele teams.... )
"We zijn gesloten, we waren tot een uur open, kom morgen maar terug." "snauw."
Ik had duidelijk aangegeven hoe laat ik er zou zijn en dat ik aanwezig zou zijn bij de delegation registration van Singapore....... Daar komt bij, mijn shift is van twee tot negen uur.... En velen hebben die late diensten met mij....
Heb dus mijn maatje Mirjam opgezocht en die wist me precies te vertellen wie ik wel moest hebben voor mijn kleding en het pasje.... En dit keer was het geen chagrijnige dame. Er werd me keurig de tijd gegeven om twee nette shirts uit te zoeken en verteld dat de passen achter slot en grendel lagen. Duidelijk, ik tevreden. Het gaat gewoon om de manier waarop iets gebracht wordt. #hint
Om zes uur was de (onbevestigde) afspraak met de teamleaders van Singapore. Ik samen met de man van de registration naar het hotel. De Singaporesen lagen te slapen, hadden veel last van jetlag. Dus we zijn weer terug gegaan naar het zwembad. De registratie vindt later plaats.
Daar lag een bon voor me klaar, avondeten!!! Het was zeven uur ondertussen.... Mooie tijd om te dineren....
Een joekel van een gehaktbal, aardappelpuree en sperziebonen op het menu. Heerlijk gegeten;-)
Daarna zijn we naar het wedstrijdbad gegaan, Australië en Groot-Brittannië waren aan het trainen. Dus altijd leuk om te kijken, kennis te maken en te babbelen. Niet "mijn" teams maar ik ouwehoer in de regel wel met iedereen. Een Australische begeleider vroeg aan me: "where can I get a decent cup of coffee around here." Mijn enige juiste antwoord: "at my place, Nespresso, what else." IJs gebroken en ik mag morgen een koffie verkeerd aanbieden....In ruil voor een Australian Goodie.... die ik al in bezit heb.
Deze dagen zijn nog trainings- en kwalificatiedagen. De sfeer is ongedwongen, de sporters zijn heel erg fanatiek. Zo mooi om te zien. Een waar feest.
Meer informatie over het WK vindt je hier http://wkzwemmen2010.nl/
Mijn motto de komende dagen: Swim, Splash, Shine.
En voor mij ligt de nadruk op Shine. :D
Mens, ik heb nooit geweten dat je een blogger bent, wat geinig zeg.
BeantwoordenVerwijderenHelemaal te gek wat je doet met dat zwemmen, petje af hoor
Marjan
Zeg schatje wel ff erbij zetten dat ik die pin voor je gefixt heb he hahaha.
BeantwoordenVerwijderenGoed verhaaltje buddy! en ik moet het nog doen! dikke kus en tot morgen.. ik kan alleen niet tot laat blijven moet morgen me gezicht laten zien bij de brabantse dag en kijken of ik op de wagen kan ja of nee. en jij shine shine shine!