7 okt 2008, 00:11
"Ben je wakker?" Ik klink waarschijnlijk heel ver weg onder de dekens.
"Kijk eens wat ik gevonden heb...."
Ik kijk en zie een hoopje haren in haar hand. Er komt geen geluid uit. "Wat is dat nou?" Ik ben ineens wakker.
Een jong poesje in haar handen. Donker met de bekende cyperse streepjes op neus en benen. De ogen dicht, de oren maar net open.
Hooguit twee weken denk ik. Kelly was wakker geworden van het mauwen wat het beestje deed, onophoudelijk. Ze vond het uiteindelijk in de tuin van de buren onder een fiets.
Ik kom in actie. Bed uit, Kell gaat de kruiken zoeken en een doosje om het beestje in te leggen. Ik ga bellen met de dierenambulance. Geen melding van een verloren kitten..... Krijg het telefoon nummer van REDCAT, een stichting die katten opvangt en ze doorsluist naar gastgezinnen. "Nee, ik ga er zelf wel voor zorgen", hoor ik mezelf zeggen, "het ligt al tussen de warme kruiken."
Kelly gaat met de doos op pad. Ze gaat kijken of ze nog meer geluid hoort van kittens of eventueel een moeder die haar jong kwijt is. Ondertussen ligt 'die van ons' heerlijk op te warmen in mijn waterbed tussen twee kruiken en onder een donzen dekbed.
Ik ga de douche in en was mijn haren. Waarom geen schuim....denk ik. Nog maar wat shampoo erin.... Geen schuimende bol....
Blijkt het de cremespoeling te zijn die ik op mijn hoofd smeer......... Hoezo van slag?
Geen miauwende kittens of poezen in de buurt.
De dierenarts gebeld. Die heeft speciale voeding. Kelly gaat erheen en komt terug met een blik droge melkpoeder en een spuitje.
Ik heb al water gekookt. De bench, die ik voor 'noodgevallen' had bewaard, schoongemaakt en de nog geen twee ons wegende frutsel erin gelegd. Melk gemaakt, gevoerd........ mijn hemel wat een strijd....de buik gemasseerd.......
Later die dag ben ik een speciaal dierenflesje gaan halen bij de dierenwinkel. (Net een echte maar dan in het klein) Het eten gaat daarmee een stuk beter.
En dit doen Kelly en ik nu al vijf dagen. Het frutsel is ondertussen bijna 3 ons. Speelt een beetje met onze vingers en is heel goed in het alles onderpoepen. Toch vreemd zo'n babygeval in huis. Maar het is een lekker ding en zeer fotogeniek. Het rode ding op de foto is overigens een sleutelhanger....
Als het groot genoeg is en zelf kan eten verhuist het naar Heeze. Bij Kelly en Laurent wonen.
We hebben nog geen naam want we weten nog niet zeker wat het is.... Iemand een leuk idee? Unisex??
 |
| bailey |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten